Upphaf sögunnar um Ásu

Nú er komiðað mér! Ég var að bíða svo lengi á meðan hinir sögðu sögurnar sínar!

Ég ætla að byrja á því að segja ykkur hvað ég heiti. Ég heiti Ása. Í alvörunni heiti ég ekki Ása. Pabbi og mamma gáfu mér alvöru nafnið mitt. Það var ég sjálf sem ákvað að heita Ása.

Hvað er ég gömul? Ég er jafngömul þér.

Ég get krosslagt fæturna og gengið á hnjánum. Pabbi segir að ég líkist tuskudúkku. Á gærkvöldi setti ég fæturna aftur fyrir háls og gekk á höndunum!

Nei, þú getur ekki krosslagt fæturna og sett þá samtímis aftur fyrir háls! Bara annað hvort en ekki bæði! Hvað viltu gera úr þér? Kleinu eða hvað?

Mamma segir að ég líkist ediki. Ég veit ekki hvað edik er. Sennilega er það eitthvað gott eins og rjómaís.

Sagan mín er reglulega löng og það væri best að þú fengir þér sæti. (Núna er ég miklu þolinmóðari en í fyrra. Í fyrra hefði ég sagt: "Sestu! Ég segi ekki orð fyrr en þú hlÿðir! Á meðan ég bíð hef ég nóg að hugsa um.")

Er það ekki skrÿtið? Nú er ég hætt að segja svona! Ég vil bara halda áfram með söguna mína.